مرگ در تاریکی تونل/ سه سال تأخیر، سه نقص، سه نوجوان را به کام مرگ برد

به گزارش خبرنگار تابناک از استان ایلام تونل بزرگ «کبیرکوه» به‌عنوان یکی از طولانی‌ترین تونل‌های جاده‌ای کشور با طول تقریبی ۴٬۷۵۰ متر، در حدفاصل شهرستان‌های آبدانان و دره‌شهر در استان ایلام واقع شده است.

این پروژهٔ عظیم که با هدف حذف ۱۶۵ پیچ خطرناک و گردنه‌های صعب‌العبور و کاهش ۳۰ دقیقه‌ای زمان سفر طراحی شده بود، متأسفانه به‌دلیل تداوم نواقص فنی و ایمنی، به یکی از نقاط حادثه‌خیز استان تبدیل شده است.

با وجود گذشت حدود سه سال از بهره‌برداری غیررسمی، این تونل و محور‌های منتهی به آن، فاقد ابتدایی‌ترین استاندارد‌های ایمنی هستند و جان شهروندان را به‌طور جدی تهدید می‌کنند.

بر اساس بررسی‌های به‌عمل‌آمده، سه نقص مهم این پروژه عبارت‌اند از:

۱. عدم وجود روشنایی استاندارد – با وجود بهره‌برداری از تونل، بخش‌هایی از آن و مسیر‌های منتهی به آن فاقد سیستم روشنایی مناسب است. این مشکل به‌ویژه در «نقطهٔ کور» جادهٔ منتهی به تونل ـ که محل احداث یک تالار نیز هست ـ به معضلی مرگبار تبدیل شده است.

۲. فقدان آنتن‌دهی موبایل – تونل و مسیر‌های ورودی و خروجی آن به یک «نقطهٔ کور مخابراتی» تمام‌عیار تبدیل شده‌اند. این نقص، امکان تماس با اورژانس و نیرو‌های امدادی را در صورت بروز حادثه به صفر می‌رساند.

۳. سیستم تهویهٔ ناقص – نبود سیستم تهویهٔ مناسب، خطر مسمومیت با گاز‌های سمی ناشی از سوخت خودرو‌ها را برای کاربران، به‌ویژه راکبان موتورسیکلت، به شدت افزایش داده است.

علاوه بر این، نزدیک به یک کیلومتر از مسیر خروجی منتهی به روستای هفت‌چشمه همچنان خاکی باقی مانده است که خود عاملی برای افزایش خطرات جاده‌ای به شمار می‌رود.

تداوم این نواقص، هزینه‌های جبران‌ناپذیری به بار آورده و به وقوع تصادفات مرگبار متعدد در این محور انجامیده است؛ نمونه آنکه سال گذشته بر اثر برخورد یک دستگاه خودرو با یک موتورسیکلت در نقطهٔ کور مذکور، راکب موتورسیکلت جان سپرد، و شب گذشته نیز در همان نقطه، دو سرنشین یک موتورسیکلت در اثر برخورد با خودرو به طرز غم‌انگیزی جان باختند. این حوادث تلخ، تنها گوشه‌ای از فجایع رخ‌داده در این مسیر است.

پرسش اساسی اینجاست که چرا با وجود تأکیدات مکرر نهاد‌های نظارتی، مسئولان استانی و گلایه‌های مردمی، این نواقص اساسی پس از سه سال همچنان پابرجا مانده است؟ بررسی‌ها نشان می‌دهد که اقدامات صورت‌گرفته تاکنون در حد شعار‌های رسانه‌ای باقی مانده و از مرز وعده عبور نکرده است.

تأکید بر این نکته ضروری است که بهره‌برداری نهایی و استاندارد از این تونل، از همان ابتدا منوط به تکمیل روشنایی و تهویه بوده است؛ با این حال، شاهدیم که این پروژه با همان نواقص به کار خود ادامه می‌دهد.

حالا مرگ چندین نفر از هموطنان در این نقطه، ابعاد غم‌انگیز یک فاجعهٔ انسانی را آشکار می‌سازد که به وضوح قابل پیشگیری بوده است. از دست دادن جان این عزیزان و سرمایهٔ انسانی، صرفاً به‌خاطر کاهلی و عدم نصب چراغ روشنایی در یک مسیر دو کیلومتری، نه تنها یک نقص فنی، بلکه یک قصور اخلاقی و مدیریتی آشکار است.

اینک زمان آن فرا رسیده که مدیران، میزبانی از مسافران و زائران را نه یک فرصت تبلیغاتی، بلکه یک مسئولیت ایمنی و لجستیکی جدی تلقی کنند و هرچه سریع‌تر نسبت به تکمیل فوری سیستم روشنایی، تهویه و آنتن‌دهی تونل و محور‌های منتهی به آن، و همچنین رفع خطر از نقطهٔ کور جاده و ایمن‌سازی تقاطع‌ها با نصب علائم هشداردهنده و چراغ‌های راهنما در کوتاه‌ترین زمان ممکن اقدام ورزند.

گزارش: بهروز مردانی