
به گزارش خبرنگار تابناک از استان تهران، با آغاز فصل پاییز و کاهش دمای هوا، انتظار میرفت فشار بر شبکه توزیع آب کاهش یابد و مشکل قطعی آب در مناطق مختلف گیلاوند و دماوند برطرف شود؛ اما گزارشهای میدانی و گلایههای پرشمار شهروندان نشان میدهد این مشکل نهتنها مرتفع نشده، بلکه به کلاف سردرگمی برای اهالی تبدیل شده است.
بر اساس این گزارش، ساکنان نقاط مختلف از جمله مجتمع ۸۴ واحدی فرهگیان، مجتمعهای شبکه بهداشت، مسکن مهر، شهرک ولیعصر و شهرک مهک از قطعیهای طولانیمدت آب گلایه دارند. برخی ساکنان میگویند تا ۷۲ ساعت قطعی کامل آب را تجربه کردهاند و این وضعیت زندگی روزمره صدها خانوار را مختل کرده است.
آنچه بیش از خودِ «بیآبی» باعث نارضایتی شدید شهروندان شده، به گفته آنان، «سیاست سکوت» و «عدم پاسخگویی شفاف» از سوی اداره آبفای دماوند است. ساکنان میگویند تماسهای مکرر با اداره آب یا بیپاسخ میماند و یا با پاسکاریهای اداری، توپ مسئولیت به زمین دیگران انداخته میشود.
اهالی مجتمعهای پرجمعیت میپرسند: چطور ممکن است در یک منطقه شهری، در حالی که برخی محلات از نعمت آب بهرهمند هستند، بخشی دیگر برای روزهای متمادی از کمترین حق اولیه خود یعنی آب شرب و استحمام محروم باشند؟ آیا عدالت در توزیع منابع، در اولویت کاری مدیریت آب شهرستان قرار دارد؟
این وضعیت ناپایدار در حالی ادامه دارد که شهروندان باید بدون هیچ اطلاعرسانی قبلی، برنامههای زندگی خود را با قطعیهای غیرمنتظره و طولانیمدت هماهنگ کنند.
اهالی این مناطق ضمن تأکید بر فوریت موضوع، خواستار پاسخگویی شفاف مدیران مربوطه شدند و پرسیدند: علت فنی این قطعیهای تکرارشونده چیست؟ اگر مشکل از افت فشار یا فرسودگی شبکه است، چرا برنامه عملیاتی برای نوسازی یا مدیریت آن ارائه نمیشود؟ چرا نظام اطلاعرسانی ناکارآمد است و شهروندان نباید برای دانستن زمان قطعی و وصل آب چشمانتظار احتمالات باشند؟ چرا ادارات متولی با نادیده گرفتن مطالبات مردم، از پاسخگویی به ولینعمتان خود سر باز میزنند؟
آب، حق اولیه و اساسی شهروندان است و تکرارِ «بیآبی» در فصل پاییز، نشاندهنده ناکارآمدی در مدیریت توزیع منابع است. از اداره آبفای شهر دماوند انتظار میرود پیش از آنکه صبر مردم به پایان برسد، ضمن حضور در میان اهالی و شنیدن درددلهای آنان، با شفافیت در خصوص علت این وضعیت و ارائه زمانبندی دقیق برای رفع آن، به این وضعیت نارضایتی پایان دهد.