مناظره شهردار و نماینده؛ مطالبهگری یا آغاز یک رقابت سیاسی؟
به گزارش خبرنگار تابناک در کهگیلویه و بویراحمد، ماجرای اختلافنظر میان شهردار سپیدار و نماینده مردم بویراحمد، دنا و مارگون در مجلس، ظاهراً از یک عدد آغاز شده است؛ «۲۰۰ میلیارد تومان» اعتباری که درباره تخصیص آن به حوزه سپیدار و نقش نماینده در پیگیری این اعتبار سخن گفته شده و اکنون به مطالبه شفافسازی و حتی پیشنهاد مناظره درباره عملکرد نماینده تبدیل شده است؛ موضوعی که با بازطرح آن در نشست اخیر شهردار، رنگ و بوی سیاسی پررنگتری پیدا کرده است.
آنچه در هفتههای اخیر در فضای مجازی و رسانهای میان دو طرف شکل گرفته، صرفاً یک اختلاف بر سر یک پروژه یا اعتبار نیست؛ بلکه به تدریج به بحثی درباره حق مردم برای دانستن عملکرد مسئولان، حدود وظایف شهردار و نماینده مجلس و البته مرز میان مطالبهگری و فعالیت سیاسی تبدیل شده است.
ماجرا از کجا شروع شد؟
اصل ماجرا به ادعای مطرحشده درباره تخصیص حدود ۲۰۰ میلیارد تومان اعتبار به حوزه سپیدار بازمیگردد؛ اعتباری که در روایتهای منتشرشده، پیگیری نماینده مجلس در تحقق آن برجسته شده است.
در مقابل، شهردار سپیدار خواستار شفاف شدن این موضوع شده و پرسش اصلی را به این سمت برده که این اعتبار دقیقاً چه میزان بوده، از چه محل و ردیفی تأمین شده، چه مقدار آن تخصیص یافته و چه میزان از آن واقعاً به پروژههای حوزه سپیدار رسیده است.
همین مطالبه در ادامه به پیشنهاد برگزاری مناظره درباره عملکرد نماینده انجامید؛ پیشنهادی که اگرچه از سوی شهردار «فنی» توصیف شده، اما طبیعتاً به دلیل جایگاه دو طرف، نمیتوان آثار سیاسی آن را نادیده گرفت.
چرا موضوع دوباره سیاسی شد؟
در نشست اخیر شهردار سپیدار با خبرنگاران، موضوع مناظره بار دیگر از سوی خبرنگاران مطرح شد. بازطرح این موضوع، عملاً شهردار را در موقعیتی قرار داد که درباره انگیزه خود از طرح مناظره توضیح دهد.
در این میان، جریان رسانهای نزدیک به نماینده نیز با برجسته کردن دوباره موضوع، آن را در چارچوب فعالیت سیاسی و احتمال داشتن اهداف انتخاباتی از سوی شهردار تفسیر کرد.
قاید گیوی، اما در پاسخ، ضمن رد این برداشت، گفت که طرح مناظره به معنای تخریب نماینده یا ورود به رقابت سیاسی نیست و اگر چنین گفتوگویی برگزار شود، باید درباره عملکرد و مسائل فنی باشد.
با این حال، پاسخ شهردار صرفاً دفاع از خود باقی نماند و بار دیگر عملکرد نماینده را به مطالبه عمومی برای پاسخگویی کشاند.
شهردار چه گفت که دوباره بحث بالا گرفت؟
قاید گیوی در بخشی از سخنان خود با طرح این پرسش که آیا نمایندگان پس از پایان دوره مسئولیت، عملکرد خود را به شکل شفاف برای مردم تشریح میکنند یا نه، تأکید کرد مردم باید بدانند نماینده آنها چه اقداماتی انجام داده است.
او تصریح کرد که مناظره را با هدف تخریب یا تهدید نماینده مطرح نکرده و هر مسئولی باید بتواند با عملکرد خود از عملکردش دفاع کند.
شهردار سپیدار همچنین گفت اگر مردم و نماینده برای این گفتوگو رضایت داشته باشند و شرایط فراهم شود، میتوان درباره عملکرد و مسائل فنی گفتوگو کرد.
این بخش از سخنان شهردار، در واقع پاسخ مستقیم به اتهام سیاسیکاری بود؛ اما همزمان، یک مطالبه سیاسی ـ رسانهای تازه را نیز مطرح کرد: نماینده باید درباره عملکرد خود پاسخگو باشد.
«۲۰۰ میلیارد تومان»؛ عددی که هنوز نیازمند شفافسازی است
مهمترین نقطهای که در این مناقشه همچنان مبهم باقی مانده، همان عدد ۲۰۰ میلیارد تومان است.
اگر چنین اعتباری برای سپیدار در نظر گرفته شده، افکار عمومی حق دارد بداند این اعتبار دقیقاً مربوط به چه پروژههایی بوده، مصوبه آن کجاست، تخصیص آن چه میزان بوده و چه مقدار از آن جذب یا هزینه شده است.
از سوی دیگر، اگر عدد مطرحشده دقیق نیست یا تمام آن به معنای اعتبار قطعی و قابل هزینهکرد نبوده، طبیعی است که نماینده و دستگاههای مربوطه نیز توضیح روشنی درباره منشأ و وضعیت این رقم ارائه کنند.
در چنین شرایطی، مناظره جای شفافسازی مستند را نمیگیرد. اسناد تخصیص اعتبار، ردیف بودجه، مصوبه، میزان تخصیص و گزارش هزینهکرد، میتواند بسیار بیشتر از یک مناظره سیاسی به روشن شدن واقعیت کمک کند.
شهردار یا نامزد احتمالی؛ مرز میان مطالبهگری و سیاست کجاست؟
یکی دیگر از محورهای این ماجرا، ادعای داشتن اهداف انتخاباتی از سوی شهردار سپیدار است.
قاید گیوی این برداشت را رد کرده و گفته است در حال حاضر برنامهای برای ورود به عرصه انتخابات ندارد و هدفش خدمت در جایگاه شهرداری است.
اما از منظر افکار عمومی، این موضوع را نمیتوان صرفاً با یک جمله رد یا اثبات کرد.
طرح مناظره با یک نماینده مجلس، نقد عملکرد نماینده، مطالبه اعلام عملکرد و ورود به موضوعات کلان منطقه، ذاتاً میتواند واجد ابعاد سیاسی باشد؛ همانگونه که نماینده نیز حق دارد از عملکرد خود دفاع کند و درباره نقش خود در پیگیری اعتبارات و پروژهها توضیح دهد؛ بنابراین نه میتوان صرف طرح چنین پرسشهایی را نشانه قطعی فعالیت انتخاباتی دانست و نه میتوان احتمال سیاسی شدن چنین تقابلی را نادیده گرفت.
اختلاف دو مسئول؛ مطالبه مردم کجای ماجراست؟
در این میان، شاید مهمترین بخش ماجرا نه شهردار باشد و نه نماینده؛ بلکه مردمی هستند که منتظر نتیجه این اختلافنظرند.
سپیدار به عنوان شهری تازهتأسیس، با مجموعهای از نیازهای زیرساختی و خدماتی روبهروست؛ از آب آشامیدنی و آسفالت گرفته تا خدمات شهری، درآمد پایدار و زیرساختهای توسعهای.
اگر اعتبار ۲۰۰ میلیارد تومانی واقعاً برای حل بخشی از این مشکلات اختصاص یافته، نتیجه آن باید در زندگی مردم دیده شود. اگر هم چنین اعتباری تخصیص نیافته یا رقم اعلامشده مربوط به اعتبار دیگری بوده است، مردم حق دارند روایت دقیق و مستند آن را بشنوند.
مناظره؛ فرصت پاسخگویی یا ادامه یک کلکل سیاسی؟
اصل مناظره فینفسه اتفاق بدی نیست؛ به شرط آنکه از فضای تخریب، کنایه و رقابت شخصی خارج شود.
اگر قرار باشد شهردار و نماینده درباره عملکرد یکدیگر یا مطالبات مردم گفتوگو کنند، بهتر است محورهای مشخصی مانند میزان اعتبارات جذبشده، پروژههای اجراشده، اعتبارات اختصاصیافته به سپیدار، میزان تحقق وعدهها و وظایف قانونی هر دستگاه از پیش تعیین شود.
در چنین شرایطی، مناظره میتواند از یک «کلکل سیاسی» به یک جلسه مطالبهگری عمومی تبدیل شود.
اما اگر موضوع به حمله متقابل، اتهامزنی یا بهرهبرداری انتخاباتی محدود شود، بازنده اصلی نه شهردار است و نه نماینده؛ بلکه مردم منطقهای هستند که هنوز منتظر نتیجه عملی این وعدهها هستند.
واقعیت را باید با سند سنجید، نه با شعار
آنچه اکنون میان شهردار سپیدار و نماینده مجلس شکل گرفته، بیش از آنکه نیازمند افزایش تنش رسانهای باشد، نیازمند ارائه اسناد است.
شهردار باید اگر درباره رقم ۲۰۰ میلیارد تومان ابهامی دارد، جزئیات دقیق مطالبه خود را ارائه کند و نماینده نیز اگر این اعتبار حاصل پیگیری او بوده است، مستندات تخصیص، ردیف اعتباری، پروژههای مرتبط و میزان تحقق آن را برای افکار عمومی تشریح کند.
در نهایت، نه دفاع از شهردار بدون سند قابل قبول است و نه دفاع از نماینده بدون ارائه گزارش عملکرد. مردم حق دارند بدانند چه کسی چه وعدهای داده، چه اعتباری گرفته شده، چه پروژهای اجرا شده و سهم هر دستگاه در این فرآیند چه بوده است.
به نظر میرسد بهترین راه پایان دادن به این «کلکل سیاسی»، نه ادامه پاسخهای رسانهای، بلکه یک گزارش شفاف و مستند از عملکرد هر دو طرف است؛ گزارشی که در آن عددها، اسناد و خروجی پروژهها حرف بزنند.
انتهای پیام/